هر چند نفس اماره و وسوسه های شیطانی مرتب به من فشار می آورد که تو را با مدیریت و ریاست جمهوری چه کار ؟ اما سرانجام در مبارزه با هوای نفس پیروز شدم و با کشف توانایی های عظیم خود و اعتماد به نفسی خارق العاده و تکیه بر تاریخ هشت هزار ساله مملکتمان ، با اصرار فراوان دوستان و سروران و کلیه اهالی کشور و بلکه فشارهای فراوان از خارج کشور ، رسما کاندیداتوری خود را برای نشستن روی مبل ریاست جمهوری اعلام می کنم . واقعا احساس تکلیف درد خانمان سوزی است . همه افراد ملکوتی نوربالا و عرفای بزرگ داخلی و خارجی می دانند که من هیچ گاه تمایلی به دنیا و جاه و مال آن نداشته و ندارم ولی ناگهان بعد از کلی دعا و نیایش ، ناگهان در دلم غوغایی آسمانی به پا شد و به من الهام شد که حیف است مملکت از مغز و دانش و تجربه وسیع تو محروم بماند . من تا زمانی که به کاخ ریاست جمهوری نرسیده ام ، هیچ هدفی جز سربلندی ملت و خدمت و نوکری مردم و عرض ارادت به دین و علما و ولایت نخواهم داشت . 

از همین الان بگویم که به هیچ حزب و گروهی جز کسانی که به من کمک مالی کرده اند ، وابستگی ندارم و همه گروه ها از جمله همه سران فتنه  و جریان انحرافی و حتی اصول گرایان یک صدا علیه من بسیج شده اند و غرض شان زمین زدن من است . ولی من قول شرف داده ام و در منزل با منزل قسم خورده ام که تا آخرین قطره خونی که در بدن دارم به یاری ملت تا زمانی که همه آنها را شکست نداده و خانه نشین نکرده ام  از مواضعم عقب نشینی نخواهم کرد  . چون علیه همه این گروه ها و هرکس که بخواهد با من درگیر شود سند و مدرک دارم و در زمان مقتضی مستقیما با ملت سخن خواهم گفت و افشاگری های لازم را خواهم کرد .

 خداوند را شاکرم که سایر کشورها را احمق آفریده تا بهترین کالاها را تولید کرده و با خواهش و تمنا به کشور عزیز ما بفرستند ، به همین دلیل نیازی نیست جوانان دلسوز و خلاق و تلاشگر و محققان و دانشمندان و تولید کنندگان و صنعتگران ما مغز خود را برای مسائل علمی و فنی و خودکفایی ملی خسته کنند و خود را برای تولید مشتی کالای بی ارزش به زحمت بیندازند ؛ چون دوستانمان قبلا به اندازه کافی کالاهای خارجی مرغوب وارد نموده اند . البته برای آسایش و استراحت و بیکاری مردم یارانه مادام العمر( البته چند برابر فعلی)  به آنان خواهم پرداخت تا برای همیشه راحت زندگی کنند و غم کار و زندگی نداشته باشند .

 من مطلقا اهل دروغ نبوده و نخواهم بود . چون در این ممکلت زبان ها خیلی باز و گشاد گشته است و حرف مفت زیاد زده می شود  و بیشتر این حرف های بی خود تحت عنوان انتقاد دلسوزانه و تحلیل علمی  ، از همان استادان و نویسندگان و علما و فضلا در می آید نه از روستاییان و اهالی پایین شهر و اینها هستند که آدم های خوبی هستند ؛ چرا که زحمت می کشند ولی حرفی نمی زنند . اگر من رئیس جمهور شوم اثبات می شود که بهترین گزینه کشور بوده ام و نظرات افراد دیگر که علم و دانش مرا ندارند ، برای من چه ارزشی می تواند داشته باشد . به همین دلیل با قاطعیت اعلام می کنم به نظرات بی ارزش افراد پایین تر از خودم مطلقا گوش نخواهم داد . 

اگر من رئیس جمهور شوم و حتما خواهم شد ، به همه نقاط کشور و بلکه جهان سفرخواهم کرد  و با مصوبه های فراوان و سخنرانی برای مردم و دست تکان دادن برای آنان مشکلات ملت را از ریشه حل خواهم کرد .  شعار من صداقت و عدالت است و از همین الان اعلام می کنم که هر چه در آینده در باره من گفته شود حتی اگر توسط سخن گوی خودم و دوستان و همکاران نزدیکم  و حتی از زبان خودم هم که باشد ، همه اش دروغ است و همه را تکذیب می کنم .  

من کلنگ طرح های زیادی را بر زمین خواهم زد و کاری به بودجه و بهره برداری آن طرح نخواهم داشت . خدا کریم است و این ها مسائلی است که به حول و قوه الهی بعدا خود به خود حل می شود . مهم همان همت کلنگ اولیه و شروع کار  و فیلم تلویزیونی استو بقیه مسائل حاشیه ای است . 

 من به افکار عمومی ارزشی قائل نبوده و نخواهم بود .چون افکار عمومی مشتی شایعات توخالی و نظرات بی ارزش است و همه اینها مغرضانه و سیاسی کاری و از طرف دشمنان من است و هیچ مطلب صحیحی توی آنها وجود ندارد ؛ که اگر وجود داشت ، حتما قبلا به ذهن خود من می رسید .

 دین هم برایم مساله بسیار مهم و شیرینی است و من همیشه شعارهای دینی خواهم داد و در سخنرانی های خود ، سلام و صلوات و التماس دعا برای همه اقشار خواهم داشت و آیه و حدیث بسیار خواهم خواند و برای حل معضلات اقتصادی مانند تورم و تهیه مسکن و ازدواج جوانان و خشکسالی و فقر فقط دعا خواهم کرد . چون دعا کلید حل همه مشکلات اداری و اقتصادی و فنی و ... است . اما در مدیریت کشور و اجرای امور اداری  از دین و مذهب و نظرات علما استفاده نخواهم کرد تا باعث اخلاف نگردم و قداست علما را حفظ کنم و مزاحم امور دینی ومعنوی آیات عظام نشوم . به ویژه که من متخصص دانشگاهم و از مسائل دین و مذهب و اخلاق  هیچ وقت سر در نیاورده ام . 

من مهمترین مشکلات اقصادی کشور را با لبخند و دست تکان دادن حل خواهم کرد و برای شاد کردن جوانان ، عشق و حال آنان را عمومی و سیستماتیک خواهم نمود و برای امید بخشی به مردم همه مشکلات و گرفتاری ها را انکار و محکوم خواهم نمود . من با طرز زندگی و لباس های تابستانی و راحت خانم ها و آراستگی آنان هیچ مشکلی ندارم ، بلکه اینها را نعمتی الهی می دانم و نعمت ها را باید آشکار نمود نه پنهان و  اساسا کاری با فرهنگ جامعه نخواهم داشت . چون معتقدم فرهنگ مثل کیک زیبای چند طبقه است و اگر ما مسئولان به فرهنگ مردم دست بزنیم فرهنگ خیلی زود خراب می شود . فرهنگ جامعه خودش باید به تدریج وبه طور طبیعی درست بشود . علاوه بر این ، فرهنگ زیبا و جهانی باید مثل لباس زیبا ، باز و راحت باشد . مگر رضای خدا و همه 124000 پیامبر و سایر اولیای الهی و امام زاده ها و .... غیر از رضای همین بندگان خوب و قشنگ خداست . مگر دمکراسی غیر از این است .

من با چند گروه به شدت مخالفم : اول خبرنگاران که به شدت آدم هایی فضول و بدسلیقه و منفی باف و مریض و مردم آزار هستند و دوم این که با هر کس که اهل علم و فضل باشد و کتاب ها و دکترایش را به رخ من بکشد به شدت متنفرم ؛ مخصوصا از نویسنده و محقق و متفکر و استاد چه حوزوی اش باشد و  چه دانشگاهی اش . 

سوم ازمنتقدین که کلا حالم از آنان به هم می خورد و به یاد صهیونیست ها و استکبار جهانی می افتم .  البته من دوست همه ملت ها و مخصوصا ملت بزرگ امریکا و حتی مردم شریف اسرائیل و همه کشورهای بزرگ صحرای وسیع آفریقا مانند زامبیا و گامبیا و زومبالاخ( کشور تازه ای در حال کشف شدن )  هستم . من منتقدین را کلا آدمهایی بیکار یا مغرض می دانم که تخصص شان سیاه نمایی است و در دوران ریاستم اگر کسی بتواند انتقادی بکند حتما می باید در قالب تعریف و تمجید و مثبت اندیشی و بیان محسنات کارهای من باشد نه بیان ایرادها . چون گفتن ایرادها و انتقادات کار مهمی نیست و ضرورتی هم ندارد  و به درد کسی هم نمی خورد و اگر کسی به نام انتقاد بخواهد حال ما و دوستانمان را بگیرد حتی اگر نماینده مجلس و رئیس مجلس باشد ممکن است در اجتماعات عمومی کتش جایی گیر کند و پاره شود و یا سر مبارکش با کفش یا دمپایی برخورد نماید و خودش را زخمی کند . البته من این قبیل آدم های منتقد بدبخت را از صمیم قلب دوست دارم و دلم به حالشان می سوزد . 

چهارم این که دشمن سرسخت تولیدکنندگان هستم و ازحماقت شان تعجب می کنم که چگونه وقتی این همه کالای خارجی متنوع و مفید در بازار هست ، می خواهند باز هم کالای تازه ای تولید کنند ؛ در حالی که قبلا همه کالاها تولید شده است ؛ من نمی دانم اصلا این تولیدات شان به چه درد من و شما می خورد .  در عوض با شجاعت و افتخار اعلام می کنم که خاک پای  متکدیان عزیز این قشر مظلوم و تلاشگر و متاسفانه تو سری خور مملکتمان خواهم بود .