گاهی در محافل کاملا تفریحی و غیر جدی و که کمابیش با لودگی و مسخره بازی و انواع سبک مغزی ها مخلوط شده ، طنزها و شوخی هایی می شنویم که محتوایی بسیار  پر معنا و بکر و حیاتی دارد . به طوری که اگر حتی لحظاتی اندک هم افراد بتوانند به آن معانی و حقایق توجه کنند ، تحولی گسترده در فکر و روان و زندگی شان به وجود خواهد آمد اما متاسفانه همه این حقایق بزرگ و مفاهیم اساسی به شوخی و تفریح و خنده و مسخرگی و وقت گذرانی تبدیل می شود و حتی اگر بعدها افراد بخواهند در مورد همان مسائل پر معنا بیندیشند به زحمت خواهند توانست به حقیقتی دست یابند و پیوسته همان شوخی ها و لذات زودگذر و مسخره بازی ها و اتفاقات و اعمال کودکانه به ذهن تداعی و شرطی گشته و همان حس و حال بی معنا و ول انگارانه  ولی لذتبخش برایشان بازخوانی خواهد شد  .

 مدتی پیش به یک طنز تصویری عامیانه گوش می دادم . گوینده با حال شوخی و اشارات و کنایات خنده دار و  برای پر کردن وقت و مجلس گردانی  سوژه هایی انتخاب کرده بود که به حقیقت زندگی و رازهای هستی و دلهره مرگ مربوط می شد . مخاطبان او  هم مجموعه ای از افراد بی فکر و بی خیال و ول معطلی بودند که دورش را گرفته بودند .  مضامین اشعار و سخنان وی بسیار عالی و عمیق و عرفانی بود و  زهد و معنویت و ناپایداری جهان حسی و زندگی مادی را در ضمن اشعاری به زیباترین شکل ممکن بیان می داشت  و حسی به من دست داد که گویی عارفی بزرگ  در برابرم مجسم شده و  مرا از خوابی مرگبار بیدار می کند یا حکیمی کاردان و خردمند معماهای زندگی را برایم حل و  فصل می کند .  البته طرح چنین مضامینی برای چنان کسانی که به کلی در حال و هوای لودگی و خلسه و رعشه به سر می بردند و پیاپی قهقهه سر می دادند ، کاری بسیار هنرمندانه و استادانه بود که شاید از عهده هیچ استاد بزرگی بر نیاید ؛ اما چه سود !  

بخش مهمی از ترانه هایی که در محافل شراب و رباب خوانده می شود دارای مضامین الهی و عرفانی و بعضا سازنده و آموزنده است  ؛ اما چه حاصل !  تکیه کلام برخی مبتذل  خوانان برای تشویق دیگران به رقص و  سماع غافلانه « الله الله » است  . اما این کلمه مبارک و مقدس چه معنایی برای آنان و مخاطبانشان دارد ؟

از محقق تا مقلد فرق‏هاست                           كاين چو داود است و آن ديگر صداست‏

منبع گفتار اين سوزي بود                                  و آن مقلد كهنه آموزي بود

هين مشو غره بدان گفت حزين                           بار بر گاو است و بر گردون حنين‏

هم مقلد نيست محروم از ثواب                           نوحه‏گر را مزد باشد در حساب‏

كافر و مومن خدا گويند ليك                                در ميان هر دو فرقي هست نيك‏

آن گدا گويد خدا از بهر نان                                  متقي گويد خدا از عين جان‏

گر بدانستي گدا از گفت خويش                           پيش چشم او نه كم ماندي نه پيش‏

سالها گويد خدا آن نان خواه                               همچو خر مصحف كشد از بهر كاه‏

گر بدل در تافتي گفت لبش                                ذره ذره گشته بودي قالبش‏

نام ديوي ره برد در ساحري                                تو به نام حق پشيزي مي‏بري‏

 برای بنگی مست لایعقل  ، خواندن  سوره یاسین و از حکمت ابن سینا و عرفان مولانا و کلیات شمس گفتن چه سود ! فرهنگ امروز تقریبا همه مضامین متعالی و معنوی  را کمابیش بازخوانی می کند اما فضا ، فضای طرح این مباجث نیست و  متاسفانه بر اکثر قریب به اتفاق مردم جهان امروز همین حس تفریحی و طنزوارگی زندگی و مرگ و هستی و دین و معنویت حاکم است .

این است که عموم برنامه های کانال های ماهواره ای و سایت های اینترنتی نیز به همین لودگی و تفریحات پوچ گرایانه و مسخ کننده کشیده شده و کمتر کسی می توان یافت که مشتری سخنانی جدی و عمیق باشد . ارتباطات و اطلاعات و تجارت و سیاست ما و فعالیت های علمی بسیاری از مراکز علمی و فرهنگی ما هم به نوعی به طنز و تفریح و شوخی های رسانه ای  تبدیل شده و جدیت و متانت و جست و جوی حقیقت و حکمت هستی از میان بسیاری از ما رخت بر بسته است .  اکثر افراد از امور جدی که نیاز به توجه و تمرکز و تلاش مستمر و جدی و صادقانه دارد گریزانند  و  حتی دوستی و عشق و نفرت و  تعصب ما نیز  به شوخی و سرگرمی تبدیل شده است .  

هزل تعليم است آن را جد شنو                           تو مشو بر ظاهر هزلش گرو

هر جدي هزل است پيش هازلان                         هزلها جد است پيش عاقلان‏

مي‏گريزند از خودي در بي‏خودي                          يا به مستي يا به شغل اي مهتدي‏

  گوش سر بر بند از هزل و دروغ                            تا ببيني شهر جان با فروغ‏