تقدیرهای الهی و تدبیرهای بشری

تقدیرهای الهی بعد از تدبیرهای تو فرا می رسد . پس مواظب برنامه های خود باش . به جای ترس از تقدیر و سرنوشت تلخ از افکار و احساسات و اعمال خود بترس که آنها بذرهایی است که می کاری و تقدیرهای الهی آنها را سبز خواهد کرد . خداوند متعال مقدرات و سرنوشت تو را به دست خودت نقاشی می کند و خوب و بدش از همین زمینه های بشری در می آید نه از آسمان . خدا اگر تقدیر بدی دارد به خاطر بدکاری خود توست . چرا که کار حکیمانه نتایج حکیمانه دارد و کار ابلهانه نتایج ابلهانه . نمی شود احمقانه زندگی کرد و منتظر تقدیرات زیبا و حکیمانه  الهی بود . هیچ سرنوشت بد و شومی از قبل نوشته نشده است . سوء القضا و حسن القضا را خود انسان مشخص می کند .  تقدیرهای زندگی چک سفیدی است که هر چه بنویسیم معمولا به امضای الهی می رسد و بدبختی آن است که مبلغی که در این چک ها می نویسیم کمتر از مبالغی است که می خواهیم دریافت کنیم . تقدیر انسان ها در پیشانی آنها یا کف دست شان نوشته نشده  بلکه نوع اقدامات و عمل ها و عکس العمل هایشان است که مقدرات را رقم می زند . تقدیر حین عمل ساخته می شود . امروزه نتیجه مقدرات کارهای دیروزی ات را دریافت می کنی و امروزه با تصمیمات خود برای مقدرات فردایت را می نویسی و اعمال و افکار و احساس دیگران برای تو مقدرات اجتماعی ات می شود و تو نیز سرنوشت خود و دیگران را می سازی . نمی توان بیش از حد ظرفیت پرید و این همان مقدرات است اما اگر بتوانی  بیشتر از تصورت بپری ، پس تصورت غلط و ظرفیتت بیشتر بوده و مقدرات چیز دیگری بوده است .  اگر  هم نه عاقلانه بلکه با دست پاچگی و ناشیگری و حریصانه خود را به آب و آتش بزنی نهایتا به همان حاصل و نتیجه کار خود می رسی . هر زن یا شوهری که همسر بدی نصیبش شده ، دقیقا به خواسته خود رسیده . چون همان را جسته و یافته است . چه منطقی دارد که نتایج منفی کارهای خود را به حساب دفتر خدا بنویسیم و به خدا نسبت دهیم . نه اتفاقات تلخ که همه اتفاقات تلخ و شیرین و منتظره و غیر منتظره و خوشبختی و بدبختی ، همگی مقدرات الهی و آسمانی است . هم مردودی ها و هم قبولی ها . اما ردپای همه را باید در همان گفتار و کردار و احساس خودمان بجوییم  :{قُلْ لَنْ يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ} [التوبة : 51]