نگاهی دوباره به حادثه تعرض دسته جمعی به زنان در اصفهان
حادثه تلخ تعرض به زنان در خمینی شهر بازتاب محلی و ملی وسیعی در افکار عمومی داشت و این البته اولین و آخرین حادثه از این دست نبوده و نیست . اگر آمار درست و دقیقی از این دست حوادث ارائه شود خواهید دید که ماجرا سر دراز دارد ؛ ولی چیزی از قبح قضیه کم نخواهد شد . این قبیل اتفاقات حتی اگر یک مورد باشد فاجعه ای وحشتناک و عظیم است که در تاریخ ایران و شاید جهان کم نظیر بوده ولی به تعبیر قرآن برای برخی ممکن است یک خبر عادی و رسانه ای پیش پا افتاده باشد ، ولی نزد خداوند امری بسیار خطیر و عظیم است { وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ} [النور : 15] ... تاسف در این است که قربانیان حادثه در این رویداد تلخ وضع مطلوبی نداشته اند . تصور کنید 20 زن و هشت مرد عیاش ، باغی در منطقه خلوت ، شب ساعت 12 ، وضعیت به شدت تحریک کننده و نیم عریان زنان آن هم در حال مستی و جام شراب و رقص و ..... و از طرفی 14 جوان مجرد و بزهکار بعد از ساعتها تماشای این افتضاحات، مردان شان را با تهدید زندانی می کنند و زنان را به محلی نزدیک منتقل کرده و مورد تجاوز قرار می دهند و متاسفانه با کوچک ترین مخالفتی هم رو به رو نمی شوند !
این قبیل حوادث تلخ و فاجعه بار و ننگین به نفسه بسیار زشت و در تاریخ کشور ما منحصر به فرد است ، در نوع خود یک فاجعه و رسوایی ملی و دینی و دنیوی و اخروی است . ملاحظه کنید که وقتی حضرت علی (ع) می شنود در بازار کوفه شانه مرد و زنی به هم می خورد چقدر ناراحت می شد و فریاد برمی آورد ، اگر اینک بود چه می گفت و چه می کرد ؟ به هر حال آنچه مهم تر از اصل مساله است ریشه یابی پیش زمینه های ماجرا و پیشگیری در آینده است و این که بالاخره چه باید کرد که این ماجراها تکرار نشود ؟
انواع راه حل ها :
1 . چون موضوع بازتاب رسانه ای پیدا کرده و مساله حیثیتی شده ، قوه قضاییه دستور رسیدگی سریع می دهد و نیروی انتظامی کشور سریع بسیج می شود و عوامل حادثه دستگیر و خارج از نوبت سریع رسیدگی شده و به شدت مجازات می شوند و از افراد تلاشگر قوه قضاییه و پلیس تقدیر می شود و بعد مساله بالکل تمام شده تلقی می شود . انگار که اتفاقی نیفتاده !
2 . کمی ژست جدی گرفتن و ناله کردن و ناراحتی نشان دادن و همدردی با افکار عمومی ؛ ولی با بی خیالی و خیلی خونسرد و عادی برخورد کردن با قضایا و آنها را ماست مالی کردن و نادیده گرفتن و انداختن مشکلات به گردن این تشکیلات و یا آن شخص خاص ، که طبعا مشکلی را حل نمی کند .
3 . افزایش اعدام ها و دیگر مجازات های شدید و علنی مربوط به این قبیل حوادث . اتفاقا اخیرا این مجازات ها افزایش زیادی پیدا کرده ولی نقش مهمی در پیش گیری از این قضایا نداشته است ،چون ریشه ها و زمینه های جرم یعنی بی حیایی و بی حجابی و روابط آزاد و بزهکاری های پر جاذبه دیگر همچنان زنده و فعال است و با قوت و شدت بیشتری در شعاع وسیع تری پیش می رود . جدای از احکام و دستورات قطعی الهی که حتما باید اجرا شود ولی متاسفانه تصور این که با اکتفا به این اعدام ها بتوان ریشه این جرایم را قطع کردن نوعی خیال خام و سادگی و سطحی نگری است .
4 . دستگیری زنان و دختران فاسد و هرزه و مجازات شدید و جریمه و زندان و توبیخ و تحقیر آنها . تصمیم گرفتن خودسرانه برای قطع ریشه های فساد و امثال کارهایی که سعید حنایی قاتل زنان خیابانی در قوچان می کرد و می خواست با پاک کردن صفحه جامعه از لوث وجود این زنان پست و کثیف ، فضای عمومی جامعه را تطهیر کند و مصاحبه خبرنگار با همسر و فرزند وی نشان از غیرت دینی دارد . اندیشه ای که هنوز هم در ذهن برخی ها هنوز هست . مخصوصا وقتی فسادهای اجتماعی را می بینند و دنبال عوامل و ریشه ها می گردند و نهایتا به این جاها می رسند و زنان بد حجاب را که چهره ای تابلو دارند و در خیابان ها ولو شده اند عامل عمده فساد جوانان می دانند .
|
|
|
|
|
|
|
|
|
5 . همراه با بالا رفتن فساد در سر و وضع بسیار تحریک آمیز خانم ها و روابط آنها با مردان و آزادی دادن به بی حجابی و بی عفتی کامل و مطلق ، متقابلا سطح امنیت را به شکل جوامع غربی بالا ببریم که در واقع نوعی فاتحه خواندن برای اخلاق و انسانیت و دین الهی است . جوامع غربی الگوی نظم و نظافت و امنیت هستند ولی الگوی اخلاق و فضیلت و پاکدامنی نیستند . به همین جهت از نظر امنیت و افزایش امنیت اجتماعی مردم درسهای زیادی هست که باید پلیس و مدیران و شهروندان ما از جوامع غربی فراگیرند اما از لحاظ اخلاقی و انسانی نباید فریب ظواهر تمدن مدرن را خورد .
اما واقعیت این است که .....
تا زمانی که وضعیت گروهی از دختران و زنان با این شکل افتضاح آور و رسوا و شرم آور باشد و آنان از هر کار و روش زننده ای برای تحریک جنسی مردان و جذب یا فریب آنان استفاده کنند و آن را نشانه شخصیت اجتماعی خود بدانند و به بازتاب بسیار تحریک آمیز رفتارهای خود اصلا توجه نداشته باشند و بعضا به سهولت خود را در معرض سوء استفاده قرار بدهند .... مثل آن است که همه جا بنزین بپاشیم و شیرهای گاز را هم باز بگذاریم ، ولی به همگان توصیه کنیم که مواظب باشند و کسی جرقه ای نزند و کبریتی روشن نکند و اصلا از جایش تکان نخورد . یا این که مقداری گوشت قربانی را با انواع چاشنی ها و عطر و بو و ادویه جات مخلوط کنیم و وسط گرگ های گرسنه هار بگذاریم و آن وقت به همه گرگ ها و لاشخورها درس اخلاق بدهیم و محترمانه و مودبانه توصیه کنیم مواظب باشند و قوانین و آداب اخلاق و اصول شهروندی و تقوای الهی را فراموش نکنند . نمی شود زنان فاسد در وسط خیابان ناز و کرشمه و عشوه شهوانی نشان دهند و به این و آن شماره تلفن بدهند و بعد گردن جوانان بدبخت عزب را بزنیم که چرا به این خانم ها بد نگاه کردید یا احترام کافی نگذاشتید !!
تا زمانی که زنان خیابانی و دختران فراری در گوشه و کنار شهرها می چرخند و برای خود دنبال شغل و تجارت یا سرپناه می گردند و مرکزی برای نظارت بر آنها و رسیدگی به مشکلات آنها وجود ندارد .......
تا زمانی که فساد لجام گسیخته جنسی به شکل علنی در متن و بطن جامعه وجود دارد و رو به گسترش است ........
تا زمانی که با مظاهر فساد آن هم در شکل سطحی و شعاری مبارزه می شود نه با ریشه ها و علل و عوامل اصلی ....
تا زمانی که نیازهای جنسی جوانان به شکل معقول و مشروع و طبیعی قابل رفع نیست .....
تا زمانی که دسته هایی از جوانان مجرد بعد از انواع انحرافات فکری و اخلاقی سعی می کنند نیازهای جنسی خود را به شکل دسته جمعی و جنون آمیز رفع کنند ....
تا زمانی که ازدواج های راحت و آسان و کم هزینه و به موقع ، در جامعه از طرف والدین و عامه مردم ، زشت تلقی می شود .....
تا زمانی که عشق های خیابانی و روابط لجام گسیخته با جنس مخالف همه جا به سهولت امکان پذیربوده و جای ازدواج و همسر و خانواده را گرفته یا تنگ کرده باشد .....
تا زمانی که نیروهای پلیس به اندازه کافی نباشد و این نیروها به حد مطلوبی از صلابت و قاطعیت و شجاعت و سرعت عمل و طهارت نفسانی و امنیت شغلی و حقوق و مزایای مناسب برخوردار نباشند ....
تا زمانی که اراذل و اوباش تحت کنترل در نیایند و شناسنامه دار نگردند .....
تا زمانی که قوه قضاییه و پلیس غالبا منفعلانه و تحت تاثیر رسانه ای شدن حوادث جدیت و قاطعیت شغلی پیدا می کنند و تا زمانی که یک فاجعه ملی صورت نگیرد و در بوق و کرنا نیفتد ، چندان در کار خود عزم جدی نشان ندهند ....
تا زمانی که بزرگ ترین افراد فاسد و بزهکار در چم و خم مراحل طولانی دادگاه خیلی راحت و با غرور بروند و بیایند و به ریش همگان بخندند .....
..... نمی توان انتظار داشت که این ماجراها تمامی داشته باشد .
لینک ها :
روایت جدیدی از تجاوز جمعی به زنان در اصفهان
روایت ماجرای خمینی شهر
نقش «تحریک جنسی» در تجاوز دسته جمعی اصفهان
ماجرا از زبان داستان خمینی شهر
تشریح ابعاد ماجرا از زبان نیروی انتظامی
تجاوز اراذل به یک خانواده در اصفهان/ تصاویر
تصاویر متهمین
اعتراض امام جمعه کاشمربه یک تجاوزگروهی
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم خرداد ۱۳۹۰ ساعت 2:40 توسط کریم جباری
|
از کودکی همیشه با کتاب و مجله مانوس بودم . آن زمان دوست داشتم همه کتاب های دنیا را بخوانم ولي معناي خيلي از كلمات را نمي دانستم . علاقه داشتم معلم شوم و اکنون عضو هیات علمی دانشگاهم ؛ ولی از کلمه استاد خوشم نمی آید ؛ فکر می کنم که استاد وصف کسی مثل حضرت عیسی است که در انجیل حواریون از او به عنوان استاد یاد می کنند . تصور می کنم این نام ها و همه عناوین و القاب رایج دیگر سرگرمی و دلخوش کنک آدم های کوچک است و آدم ها با دلبستگی و سرگرمی به این عناوین وقت خود را تلف می کنند و دچار رکود و رسوب فکری و روحی می شوند . دوست دارم بنشینم و چالش های فکری را نظاره کنم و مشتاق بحث و نقد و گفت و گوی نکته سنجانه و منتقدانه هستم البته با کسی که حال و فکر و ظرفیتش را داشته باشد و تفکر مداربسته نداشته باشد . به این دنیای مجازی هم بسیار علاقه مندم و آن را پنجره های تنفس در دنیای واقعی می دانم . خانواده خوبی دارم . همه دلمشغولی های علمی و فکری داریم . می گوییم و می خندیم و گاهی با هم می گرییم . گاهی با هم بحث می کنیم . نانی می خوریم و شکر خدایی را به جا می آوریم که همه هستی ما از اوست . با همه تنبلی ها و بدیهایی که ما را احاطه کرده ، خدای خوب همیشه به فکر ماست و شبها که ما می خوابیم چشمان همیشه بیدارش نظاره گر ماست . فکر می کنم که از ته دل همه انسان ها در همه نقاط دنيا دريچه اي به سوی منطق و عشق و پاکی و خدای خوب باز می شود و می توانیم آنجا همه با هم قرار بگذاریم و حرف های همدیگر را خوب بفهمیم . شیفته و شایق کسی هستم که چیزی برای گفتن داشته باشد و دل پاکی داشته باشد و بتوان رایحه حیات را از نفس او حس کرد و زندگی آموخت و خوشبختانه همیشه در کنار خود کسانی را دارم که بتوانم از فکرشان بهره ببرم ...