ü     همه اجر و پاداش و اهميت روخواني و تلاوت قرآن و حفظ قرآن بسته به اين است كه پيام قرآن را درك كنيم و در چند و چون آيات تدبر نماييم و در محتوا و نكات و اهداف و مصاديق آيات نيكو بينديشيم و هم دل و جان مان از اين رهگذر دگرگون شود و هم جامعه ، جامعه اي پاك و قرآني گردد ؛ يعني آيات در جامعه و زندگي تجلي و تحقق يابد . اين است اداي حق تلاوت قرآن : « ‌الذين آتينا هم الكتاب يتلونه حقّ تلاوته اولئك يؤمنون به » (‌ بقره : 121) .

                               مهجوريت قرآن در ميان مسلمین

ما مسلمانيم و ايمان و اعتقاد به قرآن از اصول اساسي مسلماني ماست و در جامعه ما ، ظاهرا خيلي جاها قرآن از اهميت و عظمت و منزلت بسيار والايي برخوردار است ولي در واقع اكثر اين كارها ظاهري و سطحي و تشريفاتي است و عموما از حقيقت قرآن غافليم . قرآن خيلي جاها مطرح است :‌

    بگو بسوز كه مهدي دين پناه رسيد  ( حافظ )    

  مي گويند كجاست آن مهدي موعود شما ؟‌ و چرا اين موعود شما كاري نمي كند ؟  چرا بشر را به آينده اي رويايي حواله مي دهيد ؟ چرا اين همه انتظار نافرجام ؟ چرا قرنها به بيهودگی به افقها خيره شدن و به اميد منجي نامعلوم  نشستن و كارها را آشفته گذاشتن كه « ان شاء الله آقا خواهد آمد و مشكلات رفع خواهد شد » ؟؟

 مي گويند :‌مهدي كجاست ؟‌ مي گويم : و كجا نيست ؟ :‌« اينما تولوا فثم وجه الله » . مهدي شخص نيست ، فلسفه است ؛ عقيده نيست ، آرمان زنده است؛ ايستگاه نيست ، شاهراه و بستر پرواز است ؛ نماد همه امور مقدس است . مهدي رابط زمين دور افتاده از خدا با ملكوت آسمان است و ملكوت آسمان آن سوي منظومه شمسي و كمي بالاتر از راه شيري نيست . ملكوت آسمان در همين نزديكي است ؛‌ همان جا كه خیمه گاه مهدویت بر افراشته است .  مهدي آن روح زنده الهي است كه در كالبد تاريخ مرده دميده شده ؛‌وگرنه تاريخ بي فروغ بود . مهدي برايند همه اميدها و آرمانهاي فروخفته بشري در تمام اديان و مذاهب براي تحقق آينده اي بهتر است . آينده اي كه از دل اكنون و لحظه هاي زنده و ناب « اينك » و «حال» بيرون مي آيد . انتظار، تنها انتظار رسيدن يك رهبر تمام عيار جهاني نيست ، بلكه آمادگي تدريجي رهروان و پيروان پا در رکاب براي بيرون كشيدن بهار از خزان زندگي اجتماعي و سياست جهنمي جهاني است . انتظار  خفتن و مردن و پوسيدن نيست ؛ خيزش و رويش و رستاخيز است .انتظار ساختن طبيعتي زيباست كه تنها كمبودش طلوع خورشيد است . 

مدتهاست که در وبلاگهای بسیاری از بازی وبلاگی صحبت می شود و آن اشارات واقعی یا طنز آمیز به بخشهایی از خاطرات و علاقه مندی ها و نفرتها و جاذبه ها و دافعه ها و دلمشغولی هاست . اخیرا هم در وبلاگ با سابقه و وزین و ارزشمند شکوفه یاس این بازی مطرح شد و من هم به طور ناقص چیزهایی نوشتم که با کمی اصلاح و تکمیل (‌ولي باز هم ناقص!) اینجا می آورم .  شما هم  اين بازي را ادامه بدهيد .

    الف) چهار اتفاق مهم زندگیتون که باید حتما بهشون اشاره بشه کدوم‌ها هست؟

    ب) چهار اتفاق مهم که بهشون اشاره نشه خیلی بهتره؟

    ج) خلاصه‌ای از اخلاقتون به اضافه شخصیت و ... که باید بهشون اشاره بشه؟

    د) با در نظر گرفتن چهره "واقعیتون"  کدوم یکی از هنرپيشه‌ها رو براي بازي نقش انتخاب مي‌كنيد؟

به نظر من ...........................